REVISIE VAN EEN IBACH VLEUGEL

 

 

Zo ziet de vleugel er na binnenkomst uit als de kleppen en het mechaniek verwijderd zijn.

 

Van iets dichterbij bekeken valt op hoe stoffig de zangbodem is en dat de eerste snaren zijn gaan springen.

Door het stof heen is het Ibach logo hierboven nog zichtbaar.

 

Een gesprongen snaar.

 

Dan begint het werk. Zoals het opmeten van allerlei snaarlengtes en -diktes, het maken van mallen enzovoorts en daarna het verwijderen van dempers en snaren.

Voor de eerste keer sinds decennia kan de zangbodem weer goed van stof worden ontdaan.

 

Dan blijkt pas hoe slecht de zangbodemlak is, vol met krassen en totaal niet meer elastisch.

 

Het logo van de foto boven.

(R I S staat voor Rudolph Ibach und Sohn.)

 

De lak wordt van de zangbodem geschuurd en dan wordt al meteen een barstje zichtbaar.

Wat stof al kan verhullen.

 

En dan de onderkant van de zangbodem. Heel vreemde "reparateurs"zijn hier bezig geweest.

De constructie van de vleugel is verrijkt met houtjes en kurken die de zangbodem moeten klem zetten.

Dit soort ingrepen vonden meestal plaats om nare bijgeluiden in de zangbodem te onderdrukken.

Zo ook hier, alleen lag hier de oorzaak van de bijgeluiden in een aantal muizennesten, gebouwd in de ruimte tussen zangbodem en frame en niet in de structuur van de zangbodem zelf.

In die nesten waren ook allerlei waardevolle zaken verwerkt waaronder lekker trillende harde zaadjes en zo.

Overigens wordt door deze ingrepen met kurken ook de normale trilling van de zangbodem gedempt.

 

Na het repareren van het barstje wordt de zangbodem weer gelakt.

In de barst is nieuw zangbodemhout verwerkt.

 

De voorbereidingen voor het besnaren beginnen.

Kleine dingen als roestverwijdering, nieuw vilt snijden enzovoort.

Ook moet het stemblok in de vleugel gestut worden omdat bij het besnaren de stempennen met grote kracht in het hout geslagen worden.

Met moeite is te zien dat de ruimte tussen stemblok boven en toetsenbordtafel onder gestut wordt met behulp van grote blokken hout en een klein metalen krikje.

 

Op basis van eerder gedane metingen worden de snaardiktes berekend.

Dan kan het echte zware handwerk beginnen.

De eerste snaren zitten er op. Ineens wordt een houten kast en een metalen frame weer een muziekinstrument.

Hij klinkt weer!

 

Bij dit instrument moet voor iedere snaar een oogje gemaakt worden

om de snaar aan een aanhangstift te bevestigen.

Gebruikelijker is het om de snaar om deze stift heen terug te laten lopen naar de volgende stempen.

Het besnaren gaat dan veel sneller maar Ibach doet het graag ouderwets.

Ondertussen

liggen de nieuw gemaakte bassnaren te wachten tot ze aan de beurt zijn.

 

Vele uren en zweetdruppels verder heeft de vleugel weer al zijn snaren

 

Hier het stuk bassnaren met rechts nog net zichtbaar de blanke snaren.

Een gedeelte van de uiteindelijke spanning is op de snaren gezet zodat de dempers gemonteerd kunnen worden.

De totale spanning wordt in vijf tot zeven keer stemmen geleidelijk opgebouwd. Er staat dan 18.000 kg spanning in totaal op het metalen frame.

 

Ook de nieuwe hamerkoppen zijn door mij opgehaald.

Nieuw wil in dit geval zeggen dat de oude hamerkoppen van nieuw vilt voorzien zijn. Een gespecialiseerd werk dat voor mij in Parijs wordt uitgevoerd.

Eerst wordt het klavier uitgelijnd.

De witte toetsen worden verzwaard met lood

zodat ze een voor een op gelijke hoogte kunnen worden gebracht.

Daarna kunnen de zwarte toetsen gesteld worden.

Als het mechaniek weer in elkaar gezet wordt ziet dat er zo uit.

 

 

Alles tesamen, afgeregeld en gestemd levert een gereviseerde vleugel op.

Met het Ibach logo van dichtbij. (Zie ter vergelijking het allereerste plaatje.)

 

Er is weer mooi werk verricht.