Rechts een inscriptie op de klaviertafel waaruit blijkt dat de vleugel uit september 1929 is.

Hieronder het fraaie stencil op de zangboden van Schiedmayer & Soehne.

stencil van Schiedmayer
Insxriptie
Na de demontage van snaren en het frame ziet de vleugel er zo uit.
Waarbij ook een barst in de zangbodem zichtbaar wordt.
barst zangbodem
Na schoonmaken van de bodem wordt de barst verbreed waarna er een spie van zangbodemhout ingelijmd wordt.
spie in barst

Vervolgens wordt het overtollige hout weggestoken en de zangbodem opnieuw gelakt en dan ziet het er zo uit.

Het nieuwe hout zal onder invloed van licht vanzelf donkerder worden.

barst gerepareerd
En dan kan het frame weer terug in de vleugel getakeld worden.
Frame takelen

Revisie van een kleine

Schiedmayer & Soehne vleugel

Revisie van een Schiedmayer & Soehne vleugel, gemaakt in Stuttgart in 1929 die opvallend kort is, nog geen 150 cm.

Wat mij aan het instrument opviel was de voor die leeftijd opmerkelijke layout waarbij kennelijk diep is nagedacht over het probleem om een vleugel (piano) te ontwerpen waarbij de langste snaarlengte beperkt is tot ongeveer 1 meter.

De oplossing is gevonden in het hoog leggen van de overgang van omwoelde snaren naar blanke snaren (er zijn 33 noten omwoeld en 85 blank). Wat ook opvalt is dat deze overgang samenvalt met de overgang van de kruisbesnaring. Dit levert een bijzondere layout op. Zie hieronder.

De vleugel is nog in originele staat: besnaring en mechaniek hebben nog geen grote revisies ondergaan.

Het klavier is uiteraard voorzien van ivoor maar de verlijming is erg slecht geweest. Veel ivoor heeft losgelaten. Simpel gezegd: een puinhoop.

Omdat de vleugel 70 jaar oud is en best veel gespeeld heeft is het niet verwonderlijk dat er slijtage is in het mechaniek.

Hiernaast is een hamerkop te zien en daaronder een roulette (het onderdeel dat alle energie opvangt van de aanslag en die doorgeeft aan de hamerkop).

Er was al besloten om het hamerkopvilt te vervangen maar bij nader inzien worden ook de roulettes vervangen.

Alleen het vilt van de hamerkop wordt vervangen (de rest van de hamerkop lijdt immers niets) wat in zo'n geval van een wat afwijkende vleugel erg belangrijk is omdat dan de originele boring van de hamerkoppen en dus de hoek waaronder de hamerkop op de hamersteel staat, gehandhaafd blijft.

los ivoor
Er zitten wat leuke details aan de vleugel die laten zien dat de vleugel met liefde is gemaakt.
Hieronder twee voorbeelden, links een scharnier van het bovenblad. De pin waarom het scharnier draait is geborgd met een schroefje. Heel zeldzaam.
Rechts een stukje siervilt in de diskant. Je kunt het ook recht afknippen (wat iedereen doet) maar is dit niet veel leuker.
gegroefde hamerkop
Scharnierprin
roulette gegroefd

Aan de hamerkoppen is ondertussen hard gewerkt.

De hamerkoppen worden uit één lap vilt gemaakt door dat vilt met grote pneumatische machines om de houten hamerkern heen te vouwen en te lijmen. (Te zien bij de beschrijving van de twee Blüthner vleugels, vooral de onderste.)

Na het lijmen worden de hamers als plakjes losgesneden van de hele lap. Dit is mooi te zien in de twee foto's hieronder.

hamerkop lossnijden
hamerkop lossnijden

De nieuwe snaren worden één voor één aangebracht met als leidraad de op het frame gestempelde snaarnummers. Meestal wordt de gebruikte snaardikte aangegeven met potlood op de kam.

Hieronder de complete nieuwe besnaring die glimt van plezier.

Als er nog meer spanning op de snaren is aangebracht worden de dempers geïnstalleerd.

Nieuwe besnaring glimt van plezier
snaarnummers gestempeld op het frame
Scharnierprin